Van pensioenvraag naar Financial Life Planning

IMG_0934

Van concrete pensioenvraag naar Financial Life Planning

Robert (61 jaar, onderhoudsmonteur) en Liesbeth (59 jaar, verpleegkundige) hebben 1 dochter
(32 jaar/ZZP’er) en vroegen mij om pensioenadvies omdat ze wilden weten wanneer ze met pensioen kunnen gaan en of ze dan voldoende inkomen hebben. Zij waren heel sceptisch over financiële dienstverleners omdat ze bedrogen waren met een woekerpolis en de Legio Lease Affaire, waarmee ze € 15.000,- van hun zuur verdiende spaargeld kwijtraakten. Ze zijn spaarders maar werden verleid door de financiële wereld en in de hausse van de 2e helft van jaren 90 gingen zij hierin mee.

Levenswensen

Ik vroeg wat ze zich voorstelden bij hun pensioen. “Wat gaan jullie doen met al die vrije tijd die jullie  krijgen?” Robert vertelde mij meer tijd te gaan besteden aan zijn hobby gitaar spelen (eindelijk les nemen!) en veel filosofische/historische boeken lezen, meer sporten en samen met Liesbeth wilde hij 4 stedentrips per jaar maken. Liesbeth zou een taalstudie gaan doen en veel meer tijd met haar naaiatelier (hobby) bezig zijn, 3 keer per week zwemmen en samen historische steden bezoeken.

Eigen kracht activeren

Ik vroeg naar de kernwaarden in hun leven, waar ze voor staan en hoe ze opgegroeid zijn. Robert en Liesbeth staan voor eerlijkheid, geven in plaats van nemen, als je wat wilt bereiken zul je ervoor moeten werken en geluk zit voor hen in eenvoud en kleine dingen. Robert zei: “had ik maar bestaat niet”. Ik zei: “waarom neem je nu dan geen gitaarles”. “Ja, ik kom daar niet aan toe”, zei Robert. “Maar als je dit zo graag wilt en je zegt zelf “had ik maar bestaat niet”, dan moet je dit gewoon doen, toch?” Het was stil, maar ik zag dat hij het met me eens was. Liesbeth wilde eindelijk die historische stedentrips gaan inplannen. “Waarom niet nu? Wie maakt jou wijs dat dit nu niet kan?” zei ik. Hier speelde haar faalangst, een pijnmoment uit haar jeugd (opgegroeid in Duitsland na WO II/zij “was maar een meisje”) waardoor ze niet mocht studeren en pas na haar 40e de HBO Opleiding afmaakte. Toen ze vertelde waar dit vandaan kwam werd haar zelf duidelijk dat ze zich veel te druk maakt over dingen die buiten jezelf staan. “Maak je alleen druk over datgene wat je kunt beïnvloeden”, zei ik. Na het 1e gesprek van 2,5 uur gaf ik hen een paar vragen mee en nam zelf hun financiële gegevens mee.

Life Planning

In het 2e gesprek hebben we samen de vragen behandeld en 3 prioriteiten benoemd die zij wilden gaan doen (dat was mijn insteek,financiële belemmeringen lossen we later op): 1. Liesbeth gaat een stedentrip actieplan maken (samen op 1) dat dit jaar ingaat. 2. Robert gaat direct gitaarles (privé op 1) nemen op zijn vaste donderdagavond (vrienden) en 3. Liesbeth gaat op haar vrije dag de gewenste taalstudie (privé op 1) doen. Dit plan is financieel onderbouwd met een budget per week en hun activiteiten zijn vastgelegd via een vaste weekindeling en actieplan voor het 1e jaar (dat ik bewaak) en dit plan is direct uitgevoerd! Robert en Liesbett beseften dat wachten tot hun pensioen geen zin heeft maar iemand moest hen tot dit inzicht laten komen. Door hun financiële gegevens (inkomsten/ uitgaven, bezit/schulden) in een digitaal overzicht te zetten konden we het weekbudget (€ 500,-) direct in het 2e gesprek berekenen. Dat ondersteunde hun daadkracht enorm na het 2e gesprek.

Financiële Planning

Hun pensioen is na het actieplan besproken in het 3e gesprek. Er bleek, door levensvragen te stellen en het actieplan op te stellen, ook een sterke ambitie te zijn eerder te stoppen met werken. Door een dag minder te werken, met deeltijdpensioen te gaan en gebruik te maken van de fiscaal gunstige pensioenregels, is dat gelukt. Door spaargeld deels te investeren in aanvullend pensioen is extra pensioeninkomen opgebouwd. Robert en Liesbeth leven nu veel bewuster en doen wat ze willen, binnen hun kernwaarden en budget per week.

Stel niet uit tot later

Een jaar later kreeg Robert een herseninfarct en hoewel hij gelukkig helemaal hersteld is, deed dit hem eens te meer beseffen dan je niet moet wachten tot morgen met de dingen die je vandaag wilt doen. Zij doen nu ook vrijwilligerswerk en geven terug aan de maatschappij wat zij van de gemeenschap hebben gekregen. Zij geven “geen brood maar graan aan de mensen om zelf brood te maken”. Geld is geen belemmering als je jouw talent benut, durf te leven als jouw gezondheid dit toestaat.

Kennis maken?

Vind hier uw Financial Life Planner http://vlpn.nl/onze-life-planners/

Door Peter Boekema.

Tijd, geld en mensen in nood.

happy familie2

Tijd, geld en mensen in nood zijn onvergelijkbare begrippen en heel lastig tegen elkaar af te wegen.
Een voorbeeld dat me hierover aan het denken heeft gezet gaat over Martine, een vrouw die een jaar geleden is afgestudeerd als dominee. Ze is opgeleid als verpleegkundige maar wilde graag meer voldoening en op een andere manier iets kunnen betekenen voor mensen. Nadat haar 3 kinderen allemaal naar de basisschool waren, is ze theologie gaan studeren en heeft van haar man en kinderen de ruimte gekregen om de studie en vooral haar scriptie te voltooien.

Ze kan haar passie nu helemaal kwijt door te vertellen van haar geloof, mensen te steunen in hun geloof, maar ook gewoon door er te zijn voor mensen en naar mensen te luisteren.

Een full-time baan als dominee is voor haar nog niet aan de orde. Enerzijds omdat kerken nog maar weinig full-time plaatsen beschikbaar hebben en anderzijds wil ze er graag zijn om haar kinderen op te voeden, te zien opgroeien en door de middelbare school te loodsen.

Hoe ziet nu haar werk eruit? Ze krijgt uitnodigingen om te preken, op zondag of bij uitvaarten en er zijn mogelijkheden van vervanging van predikanten en geestelijk verzorgers.

Waar ze nu tegenaan loopt is dat ze voor 16 uur betaald krijgt en daarvoor ca. 40 uur werk doet, waarbij haar privé leven in de knel komt. Dit komt doordat het werk gewoon meer is dan de 16 uur die de kerk wil betalen, doordat ze vindt dat ze nog een beginnende dominee is en ervaring op moet doen en door allerlei hulpvragen van mensen in nood waar ze geen nee tegen mag/kan zeggen.

Tijd, geld en mensen in nood zijn allemaal belangrijk, ze zijn onvergelijkbaar maar moeten wel samenwerken. Ik zal ze hieronder apart behandelen.

Tijd:
Martine verdeelt haar tijd over werk, studeren, haar gezin, hardlopen voor ontspanning en om fit te blijven en vrijwilligerswerk. Doordat ze haar werk erg waardevol vindt, er steeds een beroep op haar wordt gedaan, ze haar gezin voor zichzelf laat gaan, wordt haar leven behoorlijk zwaar.

Geld:
De kerken staan onder budgettaire druk door een afnemend aantal leden. Er wordt geprobeerd minder te betalen, terwijl hetzelfde werk gedaan moet worden met minder mensen. Of eigenlijk, doordat de kerkelijke gemeente vergrijst, zou er meer werk gedaan moeten worden.
Martine is een afgestudeerde professional die in staat is de door de kerk gewenste baan van dominee in te vullen tegen een “markt”conforme beloning. In die zin wijkt deze baan/arbeidsovereenkomst niet af van elke willekeurige andere baan. Het is de bedoeling van de samenleving om door werk in je eigen levensonderhoud en dat van je gezin te kunnen voorzien.

Mensen in nood
Martine krijgt veel vragen vanuit de kerk om bij mensen op bezoek te gaan in noodsituaties. Iemand is van de trap gevallen, is ernstig ziek, iemands kind, vader of moeder is overleden of ligt op sterven en meer heel ernstige dingen. Dit kun je niet inplannen en ze vindt het belangrijk dat ze er op zo’n moment is.

In de visie van Eengoedleven.nu bestaat een goed leven, uit een combinatie van Doen, iets nuttigs doen voor jezelf of een ander – Zijn, op een plek zijn waar je jezelf kunt zijn en – Fun, tijd voor plezier in je leven.

Bij Martine ligt het zwaartepunt nu in de categorie Doen.

Om wat meer balans in haar leven te krijgen zou ze zichzelf een aantal vragen kunnen stellen:
Hoe belangrijk is het voor mij om zelfstandig in een deel van ons gezinsinkomen te voorzien?
Door het aantal uur dat ik werk, verdien ik nu veel minder dan het minimum uurloon. Hoeveel wil ik minimaal verdienen?
Krijg ik energie van mijn werk? Of vanaf welk moment krijg ik geen energie meer van mijn werk?
Kan ik door meer te werken, belangrijke ervaring op doen voor toekomstig werk?
Vind ik het belangrijk dat ik gewaardeerd word en zo ja, gebeurt dit ook?
Hoeveel tijd ben ik extra kwijt aan mijn werk, dat ten koste gaat van gezinstijd, ontspanning, fit blijven en fun, zoals reistijd, e-mail, telefoontjes?
Hoeveel tijd heb ik nodig om er te zijn voor mijn gezin, hoeveel tijd voor mezelf?
Hoeveel mensen in nood (van de duizenden in de wereld, Amsterdam of naaste omgeving) wil ik helpen of kan ik er per week bij hebben? Of kunnen zij door anderen net zo goed geholpen worden?

Deze vragen gelden niet alleen voor dominees, maar voor iedereen. De antwoorden kun je alleen zelf geven, want voor iedereen wegen andere dingen zwaarder. Iedereen is uniek. Wat past het beste bij jou?

Eengoedleven.nu 2-2-2014
Cees Bol